Hoogste ambtenaar VWS beproeft zelfrijdende rolstoel

Op een testlocatie voor zelfrijdende auto’s in Delft demonstreerde hoofddocent Rufus Fraanje zijn zelfrijdende rolstoel aan Erik Gerritsen, hoogste ambtenaar bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Gerritsen stond paf. “Ik vroeg me af wat zelfrijdende auto’s te maken hebben met gezondheidszorg, dat is me nu wel duidelijk.”

Twee jaar geleden startte Fraanje het project om tot een werkend prototype van een zelfrijdende rolstoel te komen. “Een collega verbrijzelde deels zijn voeten met paragliden. Tijdens de revalidatie kreeg hij een elektrische rolstoel, maar hij moest heel voorzichtig zijn omdat een eventuele botsing dramatisch was voor het herstel. Dat was voor mij reden na te gaan denken over een rolstoel die zelf de omgeving leert te lezen en zo botsingen voorkomt.”

Praktisch onderzoek
Dit onderzoeksproject is typerend voor onderzoek aan hogescholen. Fraanje: “Bij een universiteit zijn ze bijvoorbeeld bezig met het ontwikkelen van nieuwe algoritmes en sensoren. Daar ligt niet onze focus. Wij houden ons bezig met de ontwikkeling van toepassing. We onderzoeken: welke sensoren heb je nodig, hoe kun je ze samen laten werken? We voegen dat allemaal samen tot een nieuw product.” Het gaat dus om praktisch onderzoek, wat ook blijkt uit het gebruik van betaalbare, gewoon in de winkel verkrijgbare techniek, vaak open source.

Bezoek kinderdagverblijf
Een eye opener voor zowel Fraanje als zijn studenten was het bezoek aan een kinderdagcentrum De Witte Vogel waar veel kinderen in een elektrische rolstoel rondrijden. “Het bezoek is voorbereid door de studenten. We hebben daar gesproken met ergotherapeuten en goed rondgekeken,” vertelt Fraanje. Student Tim Boon: “Toen kwamen we erachter dat technologie leuk is voor mensen, maar dat ze daar helemaal niks aan hebben tenzij ze snappen hoe zij het kunnen gebruiken.”

Tank besturen
Boon, student Mechatronica, was van begin af aan bij het rolstoelproject betrokken. “Er zit veel sensortechniek in, daarom vond ik het interessant. Maar ook vanwege de maatschappelijke relevantie. Mijn opa zit in een rolstoel. Hij zat vroeger in het leger. Hij gedraagt zich nog steeds alsof hij een tank kan besturen, maar dat is helaas niet meer zo. Dat zet je aan het denken. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat iemand wel zelfstandig en veilig in een rolstoel kan blijven rijden?”

Veiligheid
Boon zat bij een deelproject dat onderzocht of het mogelijk was om een 3D camera te gebruiken als sensor. “Qua techniek heb ik wel een en ander geleerd, maar dat was geeneens het belangrijkste. We keken naar technieken die nodig waren om de rolstoel zelfstandig te laten rijden, maar ontdekten, onder andere tijdens het bezoek aan het kinderdagverblijf, dat het rijden minder belangrijk is dan de veiligheid van de rolstoel. Zo’n rolstoel moet niet alleen veilig zijn voor de omgeving, maar ook veilig zijn in gebruik. Ik heb geleerd dat je al in je basisontwerp moet nadenken over ergonomie, over de gebruiker.”

Gewoon beginnen
Tijdens de demonstratie op de testlocatie van RADD is het secretaris-generaal Erik Gerritsen zelf die aanbiedt voor gebruiker te spelen. Enthousiast neemt hij plaats in de zelfrijdende rolstoel en luistert naar de uitleg van Fraanje. Gerritsen ziet wel dat zo’n prototype nog kinderziektes moet overwinnen maar stelt ook: “Dit is de enige manier om tot vernieuwing te komen: gewoon beginnen. Ik praat veel met mensen die in een rolstoel zitten en het belangrijkste voor hen is vrijheid. Met hulp van dit soort techniek worden ze minder afhankelijk van anderen en draag je ongelofelijk veel bij aan de kwaliteit van hun leven.”

Rufus Fraanje is hoofddocent en werkzaam bij de opleiding Mechatronica en het lectoraat Smart Sensor Systems. Het project van de zelfrijdende rolstoel is ondergebracht bij dit lectoraat.

Bron: H/NIEUWS

Recent Posts